alveg eins og pabbi…

Leifur bað mig um að prjóna á sig grifflur úr lopa núna nokkru fyrir jól og gerði ég það eftir uppskrift frá Álafoss sem heitir “Vermir” nema að ég sleppti “belgnum” sem hægt var að fara í eða hafa lausan á handabakinu. Í kringum jólin gerði ég svo annað par á Leif og í þetta sinn alveg eftir uppskriftinni… Það er alveg fáránlega kalt þarna uppfrá og hanskarnir sem hann hefur verið með eru ekki alveg þeir hlýjustu þannig að grifflurnar voru kærkomin viðbót.

Ég var svo að ganga frá endunum og Oliver var að fylgjast með mér og tilkynnti stuttu síðar að hann vildi sko fá svona skrítna vettlinga eins og pabbi… og ég sem var búin að vera að prjóna venjulega lopavettlinga á þau systkinin og vinna upp afganga :-p

Allavegana ég ákvað að skella í einhverja útgáfu af “Vermir” eða e-ð… Leifs eru prjónaðir úr Álafosslopa en ég ákvað að prjóna Olivers frekar úr Smart garni og valdi lit í stíl við húfu sem ég prjónaði á Oliver fyrr í vetur. Hlakka til að sjá svipinn á drengnum þegar hann sér þá :-)

heilsuupdate!

jæja, ég fór til dr SB á miðvikudaginn og allt lítur mjög vel út, engin bólga sem amk veldur óþægindum eða veseni þannig að hann (og auðvitað ég) var mjög ánægður með þetta. Sérstaklega þar sem ég hafði í raun ekki undan neinu að kvarta, ég er farin að borða meira en hef bara haldið mig við að vera ekki að borða mjög þungt kjöt – hef aðeins fengið mér kjúkling og svo í gær hakk og það gekk allt mjög vel.

Hann vildi samt ekki hleypa mér til vinnu í gær og lét mig fá vottorð sem gildir fram til 23.janúar eða á mánudag. Málið er nefnilega að ég er búin að ná mér í smá kvefdrullu sem veldur raddleysi, höfuðverk og slappleika en þó enginn hiti með þessu – geðveikt gaman ! Ég á semsagt að nota tímann fram á mánudag til að slappa af og ná þessu úr mér :-)

The Help

ég kíkti á bíómynd áðan sem heitir “the Help“. Linda frænka hafði mælt með bókinni við mig í haust og reyndar í framhaldi myndinni líka :-)

Varð ekki svikin, góð mynd með áhugaverðri sögu.

Myndin fjallar um stelpu í bænum Jackson í suðurríkjum USA og gerist rétt eftir 1960. Þessi stúlka er ákveðin í að gerast rithöfundur og fær nokkrar svartar konur sem starfa sem heimilishjálp hjá “fína” fólkinu í bænum Jackson til að segja sínar sögur… bæði góðar og slæmar. Margt annsi fyndið sem kemur þarna fram sem og auðvitað annað sem er langt frá því að vera fyndið og bara virkilega sorglegt, bæði sem bara var í gangi á þeim tíma eins og framkoma við “litaða”.

Allavegana þá finnst mér alveg þess virði að kíkt sé á þessa mynd.

fyrsta ves…

jæja ég er að upplifa fyrsta “vesenið” ef vesen mætti kalla… fékk svosem svona áður en ég fór í aðgerðina en mér var reyndar sagt að þetta gæti komið upp eftir aðgerðina. Venjulega myndi þetta kallast IBS eða irritable bowel syndrome – hrikalega skemmtilegir verkir í ristli og þar sem tengjast svo wc ferðum, amk hjá mér :-) Mig grunar reyndar að þetta tengist því að ég hef verið að prufa að fá mér “alvöru” mat en ekki bara “mjúkan” mat.

Að öðru leiti gengur þetta bara vel og ef dr SB gefur mér grænt ljós í endurkomutímanum á miðvikudag þá stefni ég á að mæta til vinnu á fimmtudag! er ekki alltaf best að hafa fyrstu vikuna stutta?

Annars þá sagði dr SB við mig bæði í innskriftarviðtalinu í des og aftur daginn eftir aðgerðina að það væri best að vera í amk 2 vikur heima þó allt gengi vel (hann reyndar orðaði þetta kannski ekki alveg svona pent en vísaði í vitleysinga og samstarfsfélaga að mæta til vinnu eftir viku *ehemmm*).

næstum því vika…

Á morgun er vika liðin síðan ég fór í aðgerðina og so far so good. Ég hef aðeins fengið verki í vinstri síðuna en ekkert til að tala um og ekki einusinni þess virði að taka verkjalyf við. Sara vinkona (og hjúkka) er búin að vera að stríða mér með að hafa fengið “partý í boxi” með mér heim en ég hef ekki þurft að halda partý hingað til :-)

Ég held að núna sé ég eiginlega komin yfir þetta tímabil þar sem ég átti að eiga von á verkjum og þessháttar þannig að núna er bara kominn tími á að vinna inn þessa blessuðu matarlyst, sem hefur verið svona varla til staðar. Á spítalanum fékk ég hafragraut í morgunmat og gat borðað hann þannig að ég hef bara verið að búa mér til í morgunmat, hafragraut í örbylgjunni með smá twist eins og slettu af ABmjólk og smá af frosnum berjum… toppurinn væri að setja möndlukurl með en well hnetur, fræ og þessháttar er einhverra hluta vegna á bannlista frá spítalanum, tormeltanlegt líklegast :-) spurði ekki, var of upptekin við að meðtaka “do’s and don’ts” frá næringarfræðingnum.

Það eina er að ég hef verið svolítið eftir mig á kvöldin og þrátt fyrir að vera dauðþreytt og grútsyfjuð hef ég verið í svolitlum vandræðum með að sofna, er alveg í 2-3 tíma að sofna á kvöldin, ekki skemmtilegt með 2 pottorma sem heimta athyggli. Ég reyndar ákvað að vera xtra vond við mig í dag þrátt fyrir að hafa bara fengið bara ca 4klst svefn að skríða ekki aftur upp í eftir að hafa farið með börnin í Leikskólann (Leifur fór á Búðarhálsinn í morgun) og ekkert að leggja mig þó ég svefninn hafi verið heillandi – planið er svo rúmmið núna fljótlega eftir að ég ýti á publish og vonandi ekki 3klst aðdragandi að draumaheimi….

aðgerðardagur og næstu dagar…

Ég var mætt upp á spítala rétt fyrir kl 9 um morguninn. Var vísað inn á setustofu og svo stuttu síðar inn á herbergi þar sem ég fékk hin yndisfögru spítalaföt til að klæða mig í fyrir aðgerðina… svo hófst biðin því að aðgerðin átti ekki að vera fyrr en 12 en þarna var klukkan rétt 10. Ég reyndi bara að dorma og hlusta á iPodinn og gleyma mér sem tókst svona nokkurnvegin.

Svotil á slaginu 12 var mér rúllað inn á undirbúningsherbergi/vöknun þar sem sett var upp nál og svona skemmtilegheit.

Ég man í raun ekki almennilega eftir mér aftur fyrr en milli 3 og 4 en þá var mér réttur síminn og sagt að Leifur vildi tala við mig *uhhh*  Hann kíkti aðeins til mín rúmlega 8 um kvöldið en stoppaði stutt þar sem mér leið hörmulega og vildi bara fá að sofa, fékk 3 frekar en 4 skammta af ógleðislyfjum og leið barasta ekkert alltof vel.

Fékk að sofa að mestu fram á morgun en samt með tilheyrandi  potum og veseni í hjúkkunum í tengslum við blóðþrýsting, mettun og líkamshita.

Ég  fékk að fara heim upp úr hádegi daginn eftir þar sem allt leit mjög vel út og aðgerðin gekk vel. Gat borðað svolítið af hafragrauti þarna um morguninn og fékk líka  frekar furðulegan mat í hádeginu, kartöflumús, maukaðar soðnar gulrætur og súpersaltaðarkjötfarsbollur sem búið var að mauka *nammi* – reyndar var þarna lika súpa sem ég get sem betur fer borðað (gat ekki borðað maukið v/ magns af salti).

Síðan ég kom heim er þetta bara búið að ganga vel. Oliver tekur þessu öllu rosalega vel og passar sig alveg á því að koma ekki við magann á mér en skildi samt ekki alveg hversvegna ég var ekki jafn spræk og hann eftir hans aðgerð… (ég hef t.d. engan áhuga á að rugga mér á stólarmi líkt og hann gerði 5klst eftir naflaherniuaðgerðina í haust).

Það eina sem er að trufla mig í dag, á degi 3, er að ég bara hef ekki lyst á að borða neitt, ég var t.d. í gær í heilan klukkutíma að sötra eina litla fernu af kókómjólk! Ég á náttrúlega að vera að borða núna mjúkt fæði, fljótandi eða maukað *jummy*